Monday, 8 February 2016

بحران جدید در خاورمیانه

یکی از بحران خیزترین مناطق دنیا خاورمیانه است. گر چه این بحران همیشه بوده است اما در دوره هایی هم بزرگ و هم دگرگون کننده بوده است. این بحران ها و جنگ ها ویژه گی های خودش را داشته است. پس از پیدایش آیین های تک خدایی بویژه زرتشتی یهودی، مسیحی و اسلام اختلاف های مذهبی فرهنگی تشدید کننده این جنگ ها شده است. خاورمیانه محل تقابل آیین هاست. نگاهی گذرا به تاریخ خاورمیانه و به فراز و فرود ان نشان میدهد که از فردای تشکیل جوامع بشری جنگ های ویرانگر و کشورگشایی های سترگ اتفاق افتاده است. فرعون ها پارسیان رومیان عربها و عثمان ها بخشی از این جنگ ها را بوجود آورده اند . جای شگفتی است که چقدر مرز این کشورها پس و پیش رفته است. اکنون جنگ سوریه می رود که مرز های من درآوردی را دوباره دستخوش تغییر دهد. نه تنها کشور های همسایه نگران این وضعیت وخیم هستند بلکه قدرت های بزرگ هم تلاش دارند ورق را به سود خود تغییر دهند. اما هرچه زمان پیش میرود شیرازه سوریه به خطر می افتد. به نظر می رسد که قدرت های بزرگ ترجیح می دهند که اسد فعلا در قدرت بماند. بدلیل اینکه یک: سرنوشت اسد در دست روسیه است و در نهایت روسیه و باختر به مانند دو لبه یک قیچی رفتار می کنند. دو: ایران با غرب کنار آمد سه: اسد سقوط کند سوریه به سه بخش شیعی، سنی و کرد نشین تجزیه می شود. ایجاد کشور کرد، کابوس ترکیه می باشد . معلوم نیست که آیا در این صورت ترکیه یه سوریه حمله خواهد کرد یا نه ؟ و آنوقت جنگی تمام عیار با روسیه آغاز خواهد شد و ناتو به احتمال زیاد نظاره گر خواهد بود. اگر اسد برنده جنگ شود آرمش نسبی پیش خواهد آمد ولی کوتاه مدت.

Sunday, 27 October 2013

ایران بر سر دوراهی؟

به نظر می رسد که ایران در سیاست خارجی خود تجدید نظر کرده و بعد ازسی سال دست همکاری و همسویی به سوی کشور های باختری دراز کرده است . تلاش ایران برای بی ثمر کردن تحریم های گسترده باختر بی نتیجه ماند و ادامه این تحریم ها به منظره خوبی ختم نمی شود. انقلاب ایران که یک انقلاب سیاسی-فرهنگی بود و از همان روز نخست پاشنه آن بر روی مسائل فرهنگی و کیشی می چرخید و نه اقتصادی ؛ پیامد ش آن شد که در مقابل بایکوت ها اقتصادی ضربه پذیر شود. همکاری گسترده با چین و روسیه هم نتوانست نجات دهنده باشد برای اینکه سیاست این دو کشور در مقابل ایران یکی به نعل یکی به میخ بود. سی و اند ی است که مرگ بر شیطان بزرگ در گوش ایرانیان طنین انداخته و به آن عادت کرده اند. اکنون هنگام آن رسیده که خواسته یا نا خواسته باید با شیطان بزرگ دست داد و همگام و هم خوان شد. و حالاکه "از در صلح آمده اند نمی دانند که با قدم خوف بروند یا قدم رجا".

Thursday, 27 December 2012

جنبش های رنگی جنبش های رنکی یا انقلاب های مخملی ریشه در تاریخ دارند. ویژه گی این جنبش ها در قدرت و پویایی آنهاست . دیدیم که انقلاب های رنگی در دهه گذشته دولت های گوناگون بویژه در کشور های اروپای شرقی را سرنگون کردند. هنگامی که یک رنگ نماد یک جنبش و حرکت می شود به زبان ساده ایده و مرام آن را بیان می کند. با اینکه این جنبش ها ریشه در تاریخ دارند در زمان و عصر ما هم کاربرد دارد. در ایران هم جنبش های رنگی پدید آمدند که مهمترین آنها سپید جامگان به رهبری المقنع , سیاه جامگان به رهبری ایو مسلم خراسانی و سرخ جامگان به رهبری بابک خرمدین بودند. ویژه گی هر سه این حرکتها ضد اسلامی و ضد عربی و تازی بودند.

Thursday, 14 April 2011

صفر های ایران و صفرهای ترکیه

اینروزها گفتگو در باره صفرهاست ، صفرهای اسکناسها. گفتگو بر سر برداشتن و یا کم کردن صفرها ی پول ایران است. گفته می شود که سه صفر از صفرهای اسکناس هزار تومانی کم خواهد شد. همینکار چندین سال پیش در ترکیه اتفاق افتاد. اما، میان ماه من تا ماه گردون تفاوت از زمین تا آسمان است. در سال شصت دو آنچنان تورمی در ترکیه وجود داشت که هر روز بها اجناس روزمره گرانتر میشد. هنگامی از فروشنده ترک می پرسیدی که چرا قیمت را بالا بردی؟ جواب میداد که: زام گلب." تورم هست". این تورم بلایی بر سر لیره ترکیه آورد که دیگر اسکناس های ترکیه از سنگینی این صفرها گوژپشت شده بودند. پس از دو دهه دولتمردان ترکیه توانستند کمر تورم را بشکنندو از تعداد صفرهای لیره کم کنند و لیره دوباره عزیز شد و بانکهای غربی خواهان خرید لیر شدند. دراین مدت ترکیه توانست جنبش کرد را آرام کند، صنعت توریسم را بهبود بخشد بطور یکه امروزه سالانه بیست میلیون گردشگر وارد ترکیه میشود. سرمایه گذاری خارجی را بشدت افزایش داد. و امروز پس از چندین سال نه تنها پول ترکیه ارزش خود را از دست نداد بلکه قدرت رقابتش با ارز های نامداربالا رفته است.
اما در ایران کم کردن صفرها نتیجه بخش نخواهد بود. چرا که هنوز بیست و دو درصد تورم وجود دارد. سرمایه گذاری خارجی در ایران تقریبا هیچ است. گردشگر پولدار غربی در ایران اندک است. و......چیز های دیگر. سی سال پیش یک دلار برابر هفت تومان بود اما اکنون یک دلار برابر هزاروصد تومان است. اگر تورم کاسته نشود پس از سی سال دوباره روز از نو روزی از نو.

Tuesday, 5 April 2011

بحرین و لیبی

بحران و قیام های مردمی در کشور های عرب زبان آزمایش دیگری پیش پای کشور جهانخوار گذاشت. از این منظر میشود کشور لیبی و جزیره اشغالی بحرین را بررسی کرد. کشور لیبی وقتی اسیر ایتالیا یی ها بود، عمر مختار با کوشش ها ی فراوان آنها را از لیبی بیرون کرد. چندی بعد جناب سرهنگ قذافی کودتا کرد و تا کنون بیش از چهل سال است بر این کشور حکمروایی می کند. در زمان جنگ سرد سرهنگ قذافی از حمایت شوروی پشتگرم بود و مردمان کشور باختر او دیوانه میدانند. همگان به یاد دارند که خلبانان مستر ریگان قصر قذافی را ببمباران کردند و دختر کوچک او جانش را از دست داد. جناب سرهنگ پس از فروپاشی شوروی هوا را پس دید و با امپریالیسم کنار آمد و همین اواخر برنامه هسته ای خود را تحویل غرب داد و از همین راه بود که کشور های باختری کمی به برنامه ی هسته ای ایران پی بردند.
در کل نه مردم و نه سیاستمداران غرب دل خوشی از قذافی ندارند. اکنون که مردم لیبی از دست این دیکتاتور به تنگ آمدند و دست به قیام زدند ناتو به تکاپو افتاده تا شاید رژیمی دلخواه و همسو با باختر بر سر قدرت بیاورد. از همین پلاتفرم در ظاهر حمایت از مردم لیبی و در باطن سر کار آوردن رژیم دلخواه. اما وفتی دید که قیام کنندگان احتمال دارد رژیمی ندوستدار باختر بر سر کار بیاورند، کمی عقب نشینی کرد تا بلکم با قذافی مذاکره کند و از افتادن رژیم بدست افراطیان و واپسگرایان جلوگیری کند. تا انجایی که تونی بلر گفت بابا این قذافی با ما همکاری می کند و باید جوری با او کنار یاییم.
اما موضوع بحرین پیچیده تر است. امریکا در آنجا پایگاه نظامی دارد. خلیفه بحرین نوکر حلقه بگوش امریکا و انگلیس است. و مردم شیعه آنجا را بشدت سرکوب میکند. در اینجا اگر رژیم مردم را قتل عام کند تا هنگامی که موضع ایران این باشد که هست، غرب این قتل عام را به خاطر منافعش نادیده می گیرد.

Wednesday, 30 March 2011

چراغ چشمهایت

چراغ چشمهایت
قبیله ی عشق را
رهبریست در راه کوچ بزرگ
کوچ رهایی.
بالهایت شایسته رهاییست.
در این دیار رنج
چه حاصل
بوسه بر لبهای مرده.
این بغض مستور
این اشک پنهان
سالهاست
در تن و جان است همچنان.
این بالهای بسته
این حسرت نهفته
سالهاست
به امید رهایی، به انتظار نشسته.
کپنهاک مهر ماه هفتادویک

Thursday, 10 February 2011

دیکتاتور ها و زورگویان جارو می شوند

.
دیروز بن علی امروز مبارک و فردا .... دیکتا تور ها کی می خواهند بفهمند.
کشته ی غمزه تو شد حافظ ناشنیده پند
تیغ سزاست هر که را درک سخن نمی کند.
مردم بیچاره، بی حقوق و گرسنه در خاور میانه بستوه آمدند. از دست زور گویان بستوه آمدند. تا کی ستم ، تا کی بی داد، آدمی نمی تواند باور کند که در یک گوشه دنیا حقوق سگها و خوکها بیشتر و بهتر از حقوق انسان های خاور میانه است. مگر می شود کسی اینقدر به هموطن خود به خاطر قدرت و پول و مقام ستم روا دارد. هموطن خود را شکنجه کند ، به بند کشد. اورا بکشد. این دیکتاتورها در در یک جامعه آزاد ، ارزش خرمهره را هم ندارند.
جای آن است که خون موج زند در دل لعل
زین تغابن که خزف می شکند بازارش
اینقدر این آدمها پست هستند که حق زندگی برای نه تنها دشمن بلکه برای هموطنان خود بیز قائل نیستند. اینان ترسو هستند که از تظاهرات کوچک هم واهمه دارند و به همین سبب به مردم خود اجازه هیپچ حرکتی نمیدهند. ستمی که بر مردم مصر رفته کمتر از دیگر ملتها نیست. دیکتاتور ها حتی توانایی شناخت منافع کشور خود را ندارند و در نهایت به خواری از اریکه قدرت پایین کشیده می شود.
امریکا دوست و حامی مبارک اکنون سالیان دراز است که اورا با حمایت مالی بر سر قدرت نگاه داشته است. امروز که سیل خروشان مردم مبارک را با خود می برد و کشور جهانخوار نگران است و تلاش مذبوحانه می کند تا شطرنج سیاسی بعد ازمبارک دوباره به نفع امریکا باشد. آینده نشان خواهد داد که مردم مصر میتوانند یک رژیم مردم سالار بر قرار کنند یا نه.
حرکت های این چند ماه نشان داد که قدرت دیکتاتور ها به جرقه ای وابسته است و گویا دوران دیکتاتور ها فرا رسیده است.
تیغ سزاست هر که را درک سخن نمی کند