باز هم درباره ویتامین د

با گذشت زمان و پژوهش در باره ویتامین د اهمیت آن بیشتر بارز تر می شود. در چند دهه پیش راشیتیسم مترادف بود با کمبود ویتامین در کودکان و کم شدن تراکم کلسیم در استخوان بزرگسالان . اما امروزه هر چه زمان پیش میرود نقش این ویتامین بر جسته تر می شود. پژوهش ها نشان داده که کمبود ویتامین د و پیدایش برخی سرطان ها با هم ارتباط دارد. افتادن افراد سالمند و کمبود ویتامین د با هم ارتباط تنگاتنگ دارد. اکنون این پرسش پیش آمده که کمبود ویتامین د شاید با بروز شیزوفرنی و افسردگی می شود. این پرسش هم پیش آمده که کمبود این ویتامین در هنگام بارداری ریسک بروز شیزوفرنی در کودک را میدهد. حتی گفته می شود که کمبود این ویتامین و ام اس میتواند ارتباط داشته باشد.

رازی ، پیشرو اپیدمیولوژها

در دوره ما اپیدمیولوژی یکی از رشته های تخصصی و پژوهشی دنیای پزشکی است. رازی از دانشمندان ایرانی و نخستین اپیدمیولژ در دنیا است. گویند که خلیفه می خواست در بغداد بیمارستانی بسازد. برای تعیین مکا ن بیمارستان با اطرافیانش مشورت کرد. به ایشان گفتند که زکریای رازی از ایران شاید بتواند کمک کند. این دانشمند ایرانی را به بغداد خواستند . رازی هم که در آن زمان سرامد دانشمندان جهان بود، به پژوهش مشغول شد. بعد از گشت و گذاری در بغداد، دستور داد که گاوی را سر ببرند و هر یک ران گاو را به به یکی ازچهار گوشه شهر آویزان کردند. پس از یک هفته به مشاهده آنها پرداخت. یکی از آن ران ها کمتر گندیده بود. نتیچه گرفت که آن، مکان مناسبی برای ساختن بیمارستان باشد و آنگاه بیمارستانی آنجا بنا نهادند.

جشن سیزده بدر

در حقیقت روز سیزده بدر و یا درست تر جشن سیزده بدر روزی است که میشود آن را از منظر بزرگی و شادی بخش بودنش همتای نوروز دانست. در این روز است که همه مردم از دارا و ندار می توانند تناسایی کنند و در دامن صحرا به جشن وشادی بپردازند. زیبایی این جشن به این است که هر حتی فقیرترین خانواده ها می توانند در این جشن شرکت کنند و گلیمی در کنار جوی پهن کنند و از بهار لذت ببرند.
در باره سیزده بدر فراوان گفته اند و فراوان خواهند گفت اما مهم آن است این روز بماند و نامش هم سیزده بدر و نه روز طبیعت، برای اینکه سیزده بدر هم بار فرهنگی، تاریخی دارد و هم گویا است. واژه ی تازی هم نیست.

بهار

دگر بار بهار آمد
بهار با گل و چمن آمد
تاریکی و سردی و سرما برفت
روز روشن با سروناز آمد
در حیاط درخت اقاقی پیر
گل داد و به سلام آمد
دوران ابر و مه سپری شد
ماه به سلام خورشید آمد
شب بود و شمع و گل و پروانه
بلبل نیز به جمع مستان آمد
چون کمند خیال رها شد
آن توسن صد آرزو آمد
کژدم غربت کوچ کرد
چونکه خسرو دوران آمد
راز خود به کس نگفتم
تا که آن محرم اسرار آمد
مستم و نشناسم سر ز پا
©چونکه آن ساقی سیمین بر آمد

اردیبهشت هشتادو چهار مجید شهریاری

گذرگاه

تاریخ ایران را که نگاه کنی، بویژه بعد از حمله تازیان، حکومت خاندان ها بوده است. خاندان ها آمدند و رفتند. گویا قبایل یا طایفه ها در ایران ، این سرزمین جاوید حکومت می کردند. این یک پدیده ثابت شده است که این حکومت ها بیشتر از صد تا صد وپنجاه سال عمر نداشتند و سرنگون می شدند. اینجوری بنطر می رسد که ایران دوباره در گذرگاه تاریخ قرار گرفته است. این را عاقلان دانند.
شهریاران بود و خاک این مهربانان این دیار
مهربانی کی سر آمد و شهریاران را چه شد.
اگر ما برویم بر بالای سکویی و ایران امروز را از این منظر تماشا کنیم این صحنه این را می بینیم:
لعلی از کان مروت بر نیامد سالهاست
تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد.
در این گذر گاه مردم به میدان آمده اند و شعار می دهد و شعار های گوناگون. شعار مرگ ........هم رواج دارد. و این شعار گویی جز فرهنگ مردم ایران شده است. شعار مرگ بر امریکا که ریشه تاریخی دارد و تا آنجایی که من می دانم بعد از کودتا ضد ایرنی بیست و هشت مرداد آمریکا بود که به گفته سیا ، کم خرج ترین کودتای این سازمان جاسوسی بوده است. و اما چرا شعار مرگ بر چین و روسیه که امروزه گاها در ایران شنیده می شود. گروهی که این این شعار ها ی آخری را میدهند فقط نهر جوی را می بینند و چشمه را نمی بینند.
ترسم به کعبه نرسی ای اعرابی
این ره که می روی به ترکستان است.
ویا
گنه کرد در بلخ آهنگری
به شوشتر زدند گردن مسگری

اینان به این خاطر این شعار ها را میدهند که این روسبه و چین هستند دولت ایران و یا حکومت ایران را حمایت می کنند. ولی این دیدگاه درست نیست. دلخواه این افراد این است این کشور ها هم ایران را تحریم کنند. ولی این سادگی است. دولتمردان کشور های دیگر عاشق چشم و ابروی مردم ما و یا حکومت ایران نیستند و تنها به دنبال منافع کشور خود. بطور نمونه امریکا از رژیم طالبان گونه سعودی ها حمایت می کند چون این رژیم ارتجاعی با سیاستهای امریکا همسو است. ما حتی می بینیم که دوستان نزدیک امیریکا ، یعنی فرانسه و آلمان هنوز با ایران قرارداد های کلان دارند. حتی میشود این را احساس و یا بر داشت کرد که این افراد پرو-امریکا هستند.
در برخورد با مسائل یک کشور بهتر است با خود بگوییم که ما با پدیده ها برخورد سیاسی می کنیم یا نگاه روشنفکری داریم.
طرز تفکر یک سیاستمدار با روشنفکر توفیردارد و باید متفاوت باشد
فاش می گویم و از گفته خود دلشادم
بنده ی عشقم و از هر دو جهان آزادم

HbA1c

هموگلویین آ 1 سی بجای قند خون
از چند دهه و سالیان سال پیش قند خون بالا نشانه بیماری قند بوده و هست. پارامتر دیگری در خون اندازه گیری می شود که هموگلوین آ 1 سی نام دارد. اگر اندازه این پارامتر در خون از حد معمول بالا رود، نشانگر آن است که قند خون در طول چند ماه گدشته بالا بوده است. تا کنون برای تشخیص بیماری قند ، اندازه قند خون ملاک است. اما به تازه گی کارشناسان پیشنهاد دادند که هموگلوبین آ1 سی جایگزین قند خون شود. این جاجایی هم خوبی داره هم بدی. ولی به نظر می رسد که هموگلوبین آ1 س دقیق تر از قند خون می باشد.

میان ماه من تا ماه گردون تفاوت از زمین تا آسمان است

دلم برای ایران می سوزد و ای کاش می تواستم ، خون رگان خود را من ، قطره قطره قطره بگریم تا باورم کنند.
دست رو هر جاش می گذاری مشکل است از ترافیک ، از اشغال ریزی در طبیعت، رعایت نکردن حقوق دیگران تا بی قانونی و...
برای نمونه استفاده یا سواستفاده از بنزودیازپن ها ( داروهای آرامبخش) را در کشور ایران و دانمارک مقایسه می کنیم. ازچند سال پیش برای پایین آوردن استفاده بی رویه از این داروها، و کلا بخاطر کاهش دادن مصرف این دارو ها، هم آرامبخش و هم خواب آور، از سوی وزارت بهداشت تبللیغاتی آغاز شد. در طول سه مصرف این دارو ها بیش از بیست درصد کاهش یافت. باید عرض شود که این دارو ،مثل خیلی از کشورها، برای خریدنش احتیاج به نسخه پزشک هست. و تقریبا محال است که داروخانه بدون نسخه پزشک این جور داروها را به مشتری بدهد. پزشکان هم تا دلیل کافی نداشته باشند این نسخه را صادر نمی کنند. بدستور وزارت بهداشت پزشکان کنترل بیشتری را بکار بردند و حتی تهدید به لغو گواهینامه رانندگی در صورت مصرف بیش از حد و کاهش ندادن مصرف، کردند. پس از یک سال تعداد مصرف کننده های دائمی از چهل هزار به بیست و پنج هزار کاهش یافت.
اما دو سال پیش ، فردی با مراجعه به داروخانه ای در اصفهان ، بدون معرفی و بدون نسخه صد عدد قرص پنج میلی گرمی خرید. من اصلا نمی خواستم باور کنم. هر چی بگندد نمکش می زنند وای به روزی که بگندد نمک